Emocje w AAC to temat, który potrafi naprawdę odmienić komunikację — bo przecież samo przekazywanie treści to jedno, ale wyrażanie uczuć to zupełnie inny poziom porozumienia. Osoby niemówiące często mają trudności z identyfikowaniem i komunikowaniem swoich emocji, co może prowadzić do frustracji i trudnych zachowań. Dlatego ważne jest, aby wprowadzać narzędzia i metody, które wspierają rozwój kompetencji emocjonalnych. Nasze zajęcia są doskonałym przykładem pracy z identyfikowaniem emocji, sytuacji w jakich je odczuwamy, sposobów w jaki możemy je wyrażać, aby być społecznie akceptowalnymi pomimo braku mowy werbalnej. Dostosowanie formy i metody oddziaływania do percepcji ucznia jest kluczem do sukcesu.
W ramach realizacji Ogólnopolskiego Projektu Edukacyjnego „Chcę być samodzielny – pozwól mi” (Moduł I: „Ja i moje potrzeby”) w klasie IV – V oraz VIII wprowadziliśmy codzienny rytuał powitań w oparciu o symbole MÓWik.
Na drzwiach sali zostały umieszczone symbole przedstawiające różne formy przywitania się z nauczycielem. Każdego dnia, po wejściu do klasy, uczniowie samodzielnie wybierają, w jaki sposób chcą się przywitać. Do wyboru mają: przybicie „piątki”, powiedzenie „dzień dobry”, podanie ręki – „cześć”, zrobienie „żółwika”, pomachanie ręką oraz przytulenie.
Wprowadzenie tej aktywności ma na celu rozwijanie umiejętności wyrażania własnych potrzeb i preferencji, wzmacnianie poczucia sprawczości oraz budowanie świadomości, że każdy ma prawo decydować o swoim komforcie. Dla naszych uczniów możliwość dokonania wyboru jest ważnym elementem kształtowania samodzielności i komunikacji.
Codzienne powitanie stało się nie tylko miłym początkiem dnia, ale również praktyczną lekcją wyrażania siebie i szacunku wobec granic innych osób. Mały gest – wielki krok w stronę samodzielności.
18 lutego 2026r przypadła Środa Popielcowa i rozpoczęła w Naszym Domu okres Wielkiego Postu. Podczas Mszy św. pochylaliśmy głowy w pokorze, a ksiądz kapelan symbolicznie posypywał nasze głowy popiołem, pochodzącym z palm poświęconych w Niedzielę Palmową w ubiegłym roku.
Karnawał to coroczna tradycja przepełniona muzyką, zabawą i tańcem. Na ten czas chłopcy przebierają się w różne postacie z bajek, zakładają maski, okulary, kapelusze itp. Podczas zabawy nasi podopieczni chętnie uczestniczą we wspólnych grach i konkursach, a skoczna i rytmiczna muzyka zachęca do tańca. Wszystkim zabawom towarzyszył uśmiech, a cała zabawa karnawałowa przebiegał w miłej i serdecznej atmosferze. Zadowolone, nieco zmęczone, pełne wrażeń dzieci z niecierpliwością oczekują następnej zabawy z nadzieją, że i ta dostarczy im niezapomnianych wrażeń.
